آموزش جامع پارتیشن بندی در ویندوز – قسمت اول

پارتیشن بندی یا مدیریت فضای حافظهی یک دستگاه با تقسیم کل حافظه به قسمت های جدا، یکی از کار های ضروری است که باعث بازخوانی سریعتر دادهها، حفظ اطلاعات و راحتتر شدن استفاده از حافظه توسط کاربر میشود. در ادامه با وینفون همراه باشید تا چگونگی یک پارتیشن بندی را به صورت ساده فرا بگیرید!

نکتهی بسیار مهم: کاربران عزیز! لطفا قبل از انجام هر کاری، همهی مطلب را با دقت کامل مطالعه کنید و در صورت ابهام پرسش خود را مطرح کنید و پس از اطمینان کامل و فهم مسئله دست به کار شوید. چرا که بروز هر گونه مشکل و خسارت بر عهدهی خود کاربر خواهد بود و وینفون هیچ مسئولیتی را قبول نخواهد کرد!

برای انجام یک پارتیشن بندی منظم و ایجاد درایو هایی با فضای مناسب، ابتدا باید بدانید که مقدار دادهها و نمایش نوشتاری آن ها بر چه اساس است.
در رایانه به هر یک از خانه های حافظه، یک بیت (Bit) میگویند و اگر ما ۸ بیت داشته باشیم، به آن یک بایت (Byte) میگوییم. از آن جایی که مبنای محاسبهی اعداد در رایانه عدد ۲ است، هر هزار واحد در رایانه برابر ۱۰۲۴ بایت در نظر گرفته میشود. پس برای انجام محاسبهی ضریب یکا در رایانه باید از عدد ۱۰۲۴ استفاده کرد. بنابرین تساوی های زیر برقرار خواهد بود:

یک ترابایت = ۱۰۲۴ گیگابایت
یک گیگابایت = ۱۰۲۴ مگابایت
یک مگابایت = ۱۰۲۴ کیلوبایت
یک کیلو بایت = ۱۰۲۴ بایت

در حال حاضر با این نسل از حافظهها که در بازار رایانه وجود دارند، برای پارتیشن بندی آن ها ما فقط به تبدیل گیگابایت به مگابایت نیاز داریم. پس برای انجام محاسبهی هر مقدار گیگابایت، کافیست آن مقدار را در عدد ۱۰۲۴ ضرب کنیم تا ضریب مگابایت آن مقدار را بهدست بیاوریم؛ مثلا ما میخواهیم ۵۰ گیگابایت را به ضریب مگابایت تبدیل کنیم:

۵۱۲۰۰ = ۱۰۲۴ * ۵۰

یعنی هر ۵۰ گیگابایت برابر با ۵۱۲۰۰ مگابایت میباشد.

پارتیشن بندی قبل از نصب ویندوز:

بهترین کار آن است که قبل از نصب ویندوز و راه اندازی سیستم، توسط فایل نصبی ویندوز پارتیشن بندی را انجام دهید. برای عملکرد بهتر و تسلط بیشتر بر حافظه، بهتر است که ویندوز را از طریق بوت نصب کنید. چگونگی راه اندازی نصب ویندوز از طریق بوت برای هر سیستم میتواند متفاوت باشد. پس از بالا آمدن نصب کنندهی ویندوز، پس از رسیدن به مرحلهی زیر باید گزینهی Custom را انتخاب کنید.

سپس پنجرهی زیر نمایش داده خواهد شد:

در اینجا شما با استفاده از دکمهی New میتوانید از حافظه های بلااستفاده (unallocated)، یک درایو با حجم دلخواه ایجاد کنید. دکمهی Format درایو ایجاد شده را فرمت کرده و آن را برای استفاده آماده میکند. اگر از قبل درایوی دارید که میخواهید اطلاعات آن را پاک کنید، از دکمهی Format استفاده کنید. دکمهی Delete درایو های ساخته شده را حذف به حافظهی بلااستفاده تبدیل میکند. دکمهی Extend نیز حافظه های بلااستفاده را به درایو های موجود اتصال میدهد.

پارتیشن بندی بعد از نصب ویندوز:

اگر شما مایل به حذف اطلاعات خود نیستید و میخواهید در محیط ویندوز پارتیشن بندی را انجام دهید، مشکلی وجود ندارد. در نسخه های مختلفی از ویندوز مانند ۷ – ۸ – ۸.۱ و ۱۰ نیازی به نصب برنامهای جداگانه برای پارتیشن بندی نخواهید داشت. کافیست برای مدیریت پارتیشن ها، مراحل زیر را پیگیری کنید:

• ابتدا وارد کنترل پنل شوید.
• عبارت create and format hard disk partitions را جستجو و آن را باز کنید.

حال کار های اصلی را که با استفاده از این قسمت از تنظیمات (Disk Management) میتوانید انجام دهید را برای شما شرح میدهیم:

الف) بریدن قسمتی از یک درایو:

• برای این کار مانند تصویر زیر، روی درایو مورد نظر کلیک راست کنید و گزینهی Shrink Volume را کلیک کنید.

• سپس در پنجرهی باز شده، در قسمت سوم حجم دلخواه خود را به مگابایت وارد کنید. در تصویر زیر ما ۱۰۲۴ مگابایت معادل با یک گیگابایت را وارد کردهایم.

• سپس دکمهی Shrink را بزنید و منتظر باشید تا فضای دلخواه شما به صورت بلااستفاده از این درایو جدا شود.

نکتهی اول: طبیعی است که اگر حجم دلخواه شما زیاد باشد، باید مدت بیشتری را برای انجام شدن این فرآیند صبر کنید.

نکتهی دوم: درایو هایی که به سیستم مربوط است و ویندوز از آن درایو به عنوان حافظهی سیستم استفاده میکند، قابل بریدن نیستند و اگر قابل بریدن باشند، حافظهی بریده شده از آن ها معمولا قابل اتصال به دیگر درایو ها نیست. این درایو ها با رنگ آبی تیره و با عنوان Primary Partition شناخته میشوند.

نکتهی سوم: حافظهی جدا شده بار رنگ سبز روشن (فضای خالی) یا مشکی (فضای بلااستفاده) در میآید.

ب) افزودن درایو با استفاده از فضای خالی و بلا استفاده:

• برای این کار ابتدا باید روی فضای خالی یا بلااستفاده که به رنگ های سبز روشن یا مشکی هستند کلیک راست کنید و گزینهی New Simple Volume را کلیک کنید.

• در پنجرهی باز شده باید مقدار دلخواه خود را به مگابایت وارد کنید و دکمهی Next را بزنید. حداکثر مقدار و حداقل مقدار مجاز در این پنجره نشان داده میشوند.

• در قسمت بعدی گزینهی Assign the following drive letter را انتخاب کنید و از منوی روبرو، حرف دلخواه درایو خود را انتخاب کنید. این حرف در قسمت آدرس و در حین مرتب سازی درایو ها استفاده میشود.
  نکته: بهتر آن است که در لیست بعد از حرف B اولین حرف موجود را انتخاب کنید تا در مراحل بعدی پارتیشن بندی دچار مشکل نشوید.

• پس از زدن دکمهی Next، در قسمت بعدی پنجرهی زیر را خواهید دید. شما برای استفاده از درایو جدید خود باید آن را فرمت کنید. در این جا نوع درایو از لحاظ فایل های سیستمی را میتوانید تنظیم کنید. بهترین گزینه در حال حاضر NTFS است. در قسمت Volume Label نیز میتوانید یک نام دلخواه برای درایو خود بنویسید. پس از این کار بهتر آن است که به سایر گزینهها دست نزنید و دکمهی Next را بزنید.

• سپس دکمهی Finish را زده و منتظر باشید تا درایو جدید شما ایجاد شود.

پ) حذف یک درایو به صورت کامل و ایجاد فضای خالی یا بلا استفاده:

• روی درایو مورد نظر کلیک راست کنید و گزینهی Delete Volume را کلیک کنید. سپس دکمهی Yes را بزنید.

نکته: با این کار شما تمام اطلاعات موجود در این درایو را برای همیشه حذف خواهید کرد. بهتر است اگر اطلاعاتی در این درایو دارید، قبل از حذف از آن ها پشتیبان تهیه کنید.

ت) اضافه کردن فضای خالی به یک درایو:

برای این کار باید یک فضای خالی یا یک فضای بلا استفاده که قابل اتصال به درایو مورد نظر شما باشد، وجود داشته باشد.

• ابتدا روی درایوی که میخواهید فضا را به آن اضافه کنید، کلیک راست کنید. سپس گزینهی Extend Volume را کلیک کنید.

• حال در پنجرهی باز شده فضای دلخواه خود را انتخاب کنید و با زدن دکمهی Add آن را به لیست سمت راست منتقل کنید. در پایین پنجره نیز میتوانید مقدار دلخواه خود را از فضای انتخاب شده وارد کنید.

• سپس دکمهی Next را بزنید و منتظر باشید تا این فضا به درایو شما اضافه شود.

نکته: فقط فضا هایی به درایو مورد نظر منتقل خواهند شد که به درایو شما متصل باشند. البته این مشکل در هارد های SSD میتواند وجود نداشته باشد.

ث) عوض کردن حرف و ترتیب درایوها:

• روی درایو مورد نظر کلیک راست کرده و گزینهی Change Drive Letter and Paths را کلیک کنید.

• حال در پنجرهی باز شده دکمهی Change را بزنید.

• در پنجرهی دوم از منوی موجود حرف دلخواه خود را انتخاب کنید.

نکتهی اول: بهتر آن است که در لیست بعد از حرف B اولین حرف موجود را انتخاب کنید تا در مراحل بعدی پارتیشن بندی دچار مشکل نشوید.

نکتهی دوم: با این کار ممکن است برخی از برنامه هایی که در این درایو وجود دارند، در هنگام اجرا دچار مشکل شوند! پس اگر واقعا مجبور به این کار نیستید، آن را انجام ندهید.

آموزش های بالا مفید نبود؟

اگر با استفاده از این آموزش ها هنوز نتوانستهاید پارتیشن بندی خود را به صورت کامل انجام دهید، نگران نباشید! ما برای شما دو جواب داریم:

جواب اول: یک راهکار وجود دارد!

یکی از احتمال هایی که وجود دارد، عدم اضافه شدن فضا های خالی به درایو های دیگر است و این موضوع میتواند کاملا از کار ما جلوگیری کند. راهکاری که ما به شما پیشنهاد میدهیم آن است که قبل از هر کاری یک هارد اکسترنال تهیه کنید و همهی اطلاعات خود را (به غیر از درایو ویندوز) به آن منتقل کنید. پس از پشتیبان گیری از اطلاعات خود، تک تک درایو های موجود را مانند آنچه در آموزش (پ) گفته شد حذف کنید. سپس همهی فضا های خالی به هم متصل خواهند شد و برای ایجاد درایو های جدید قابل استفاده خواهند بود، بنابرین آن ها را مانند آموزش (ب) به درایو تبدیل کنید. پس از اتمام کار، اطلاعات خود را از هارد اکسترنال، به هارد داخلی باز گردانید.

نکتهی اول: توجه داشته باشید که به هیچ وجه درایو های سیستمی (Primary Partition) با رنگ آبی تیره را حذف نکنید!

نکتهی دوم: اگر اطلاعات زیادی داشته باشید، ممکن است این کار کمی طول بکشد.

جواب دوم: منتظر قسمت بعدی این آموزش باشید…

اگر به هر دلیلی مایل به انجام راهکار بالا نشدید، منتظر باشید تا قسمت دوم آموزش پارتیشن بندی را برای شما منتشر کنیم..