
بیل گیتس هفته ی گذشته، توضیح داد که هیچ سرمایه گذاری به اندازه نژاد مرغ برای تولید غذا بازدهی ندارد. او در گفت اگر یک خانواده را در نظر بگیرید که یک خروس و تعدادی مرغ داشته باشند و با استفاده از تخم های به وجود آمده سعی در افزایش نسل حیوانات خود کنند، در مدت کوتاهی تعداد آن ها چندین برابر می شود. در همین راستا صدهزار مرغ به بولیوی که یکی از کشورهای فقیر جهان است اهدا کرد.
اما تلاش اخیر میلیارد آمریکایی به مذاق کشورهای فقیر خوش نیامده است و دولت بولیوی، از دریافت مرغ ها خودداری کرده است و مرغ های بیل گیتس را بعنوان “یک هدیه ی توهین آمیز” توصیف کرده است. وزیر کشاورزی بولیوی، خطاب به بیل گیتس گفته: “او اصلا درباره بولیوی و واقعیت آن چیزی نمی داند و فکر می کند هنوز مثل ۵۰۰ سال گذشته وسط جنگل زندگی می کنیم، او نمی داند که ما چگونه تولیدات انجام می دهید، از محترمانه می خواهیم که صحبت درباره بولیوی را تمام کند و از ما عذرخواهی کند”.

دولت بولیوی اعلام کرده است که دولت آن ها در حال حاضر آمریکای جنوبی، ۱۹۷ میلیون مرغ تولید می کند و ظرفیت صادرات ۳۶ میلیون آن را دارد، کشور ما در زمینه تولیدناخالص ملی بهترین عمل را در جنوب آمریکا و سال ۲۰۱۶ داشته است. یکی دیگر از وزیران بولیوی نیز اظهار کرده است که این حرکت بیل گیتس، یک بی ادبی نسبت به ما بود. این واکنش دولت بولیوی تقریبا تمام افراد مرتبط با این حوزه را در شوک فرو برده است. حال سوال اینجاست که اگر این دولت به این میزان جوجه و مرغ تولید می کند، پس آیا آموزش به مردم وجود ندارد؟ توزیع مرغ ها چگونه است که کسی خبر ندارد؟ آیا تاثیر اقتصادی این طیور برای مردم شفاف سازی شده است؟ چرا پس همچنان فقر در این کشور بیداد می کند؟
اما به نظر می رسد دولت بولیوی این هدیه و پروژه قفس رویاها را کوچک فرض کرده، درحالی که همین هدیه می توانست ۶۰۰ هزار کشاورز در بولیوی را مشغول به یک کشاورزی سودآور کوچک کند. البته نباید این نکته را فراموش کرد که دولت بولیوی تحت ریاست مورالس سابقه ای طولانی در رد کردن کمک های آمریکایی ها دارند.
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان