چرا کوچک کردن بخش گوشی های هوشمند توسط مایکروسافت تصمیم هوشمندانه ای بوده است؟

در چند ماه اخیر مایکروسافت زیر نظر ساتیا نادلا بیشتر و بیشتر تلاش کرده تا صنعت موبایل خود را کوچک کند. در واقع این حرکتی بسیار هوشمندانه توسط مایکروسافت بوده است.

ماه پیش مایکروسافت اعلام کرد که کسب و کار تلفن همراه نوکیا را که در سال ۲۰۱۴ خریداری کرده بود را به فاکسکان خواهد فروخت. در خبری هم که چند روز پیش منتشر شد مایکروسافت اعلام کرد که با اخراج ۱۸۵۰ نفر دیگر کسب و کار گوشی های هوشمند خود را بیش از پیش ساده سازی خواهد کرد. در ادامه با وینفون همراه باشید.

مایکروسافت همچنان به توسعه ی ویندوز ۱۰ موبایل ادامه خواهد داد و تمرکز اصلی خود را بر روی مشتریان سازمانی قرار خواهد داد، پس به طور کامل از صنعت گوشی های هوشمند کناره گیری نمی کند. مایکروسافت هیچوقت نتوانست تا جای پای محکمی در صنعت تلفن های همراه برای خود پیدا کند، به همین دلیل بود که دو سال پیش نوکیا را به ارزش ۷.۵ میلیارد دلار به تصاحب خود درآورد. (این کار باعث بیکار شدن افراد بسیاری در مقر اصلی نوکیا در فنلاند شد و دولت این کشور مجبور شد تا از اتحادیه ی اروپا برای کمک های اقتصادی درخواست کمک کند.)

و حالا، در حالی که مایکروسافت با قدرت پیشین صنعت موبایل ها را پیگیری نمی کند، اما در حال حاضر کمپانی بسیار قویتری در زمینه ی تلفن های همراه در طول تاریخ حیاتش شده است. اما به جای آنکه پولش را صرف ساخت موبایل های متنوع بکند، راهی هوشمندانه پیدا کرده است تا محصولات و برنامه های خود را بیش از پیش در گوشی های هوشمند کمپانی های دیگر و سیستم عامل های دیگر جای دهد. در حالی که این اتفاق برای افرادی که بیکار خواهند ماند بسیار بد خواهد بود اما به نظر می رسد هوشمندانه ترین کار توسط کمپانی های تکنولوژی این است که گوشی هوشمند تولید نکنند.

حمله ی همه جانبه

شاید از زمانی که گوگل بخش موبایل موتورولا را تصاحب کرد اتفاق افتاد. یا شاید قبل از آن و وقتی گوگل سری نکسوس خود را در سال ۲۰۱۰ معرفی کرد. یا شاید در سال ۲۰۰۷ و با معرفی آیفون توسط اپل شروع شد. به هر حال، به نظر می رسد استراتژی اپل مبنی بر کنترل تمام لایه های ساخت تلفن های هوشمند، از سخت افزار گرفته تا سیستم عامل به تقویت این ایده که موفقیت در صنعت گوشی های هوشمند تنها در صورت ساختن تلفن توسط خود شرکت صورت خواهد پذیرفت. مهم نیست این ایده از کجا شروع شد، اما در سال های اخیر اکثر نام های بزرگ در تکنولوژی به این نتیجه رسیدند که بهترین کار برای آنها شیرجه رفتن در صنعت ساخت گوشی های هوشمند است.

برای مثال: فیسبوک در سال ۲۰۱۳ با اچ تی سی شریک شد و یک گوشی هوشمند ساخت که به طور پیشفرض از لانچر اختصاصی فیسبوک که برای اندروید بهینه شده بود و Facebook Home نام داشت استفاده می کرد. سال بعد مایکروسافت بخش سخت افزاری نوکیا را خرید تا خط تولید گوشی های ویندوز فونی نوکیا را به درون شرکت خود بیاورد. چند ماه بعد آمازون هم برای اینکه از بازی عقب نماند اولین گوشی هوشمند خود را با نام Fire Phone عرضه کرد.

در این بین اگر شرکتی تلفن هوشمند خود را معرفی نمی کرد احتمالا به این علت بود که سیستم عامل اختصاصی خود را دارد. موزیلا، شرکت سازنده ی مرورگر محبوب فایرفاکس سیستم عامل Firefox OS را معرفی کرد، Canonical نسخه ی موبایل سیستم عامل لینوکسی اوبونتو را معرفی کرد.

نیاز به گفتن نیست که نتیجه ی تمام تلاش های بالا بی ثمر بود. گوگل در سال ۲۰۱۴ موتورولا را به لنوو فروخت. گوشی اچ تی سی و فیسبوک با شکست مواجه شد و فیسبوک به سرعت اپلیکیشن Facebook Home را از گوگل پلی حذف کرد. اوایل همین امسال موزیلا اعلام کرد که سعی خواهد کرد تا Firefox OS را به سیستم عاملی برای اینترنت اشیاء تغییر دهد. حتی جف بزوس، مدیر عامل آمازون در مورد شکست گوشی های Fire Phone به صراحت صحبت کرد.

“اگر فکر می کنید آن یک شکست بزرگ بود باید بگوییم که ما بر روی شکست های بزرگتری مشغول کار هستیم – و من شوخی نمی کنم.” سپس در ادامه افزود: “Fire Phone در مقابل بعضی از آنها ناچیز حساب می شود.”

بودن بر روی تلفن های همراه

با این حال هیچکس آمازون و فیسبوک را به این دلیل که در بازار گوشی های هوشمند با شکست روبرو شدند ضعیف نمی پندارد. فیسبوک در حال حاضر صاحب سه تا از پر کاربر ترین اپلیکیشن های موبایل است. مسنجر فیسبوک، WhatsApp و اپلیکیشن اصلی فیسبوک. آمازون هنوز هم یکی از بزرگترین شرکت ها در زمینه ی تجارت الکترونیکی و کتاب های الکترونیکی است؛ همچنین بسیاری از اپلیکیشن های پرکاربرد که به طور روزانه توسط کاربران استفاده می شوند از سرویس های ابری آمازون استفاده می کنند.

امروزه بسیاری از شرکت های بزرگ تکنولوژی، به غیر از اپل و گوگل، به این نتیجه رسیده اند که آینده در کنترل داشتن سیستم عامل های موبایل نیست، بلکه توانایی بودن بر روی تلفن های همه است. اپل و گوگل با ارزش ترین شرکت های تکنولوژی هستند و این انکار نشدنی است، اما رقبایی که با فاصله ای اندک در پشت سر آنها قرار دارند به این نتیجه رسیده اند که رقابت نکردن به صورت مستقیم با این دو غول بزرگ به نفعشان خواهد بود.

برای مثال فیسبوک به این نتیجه رسید که تصاحب کردن WhatsApp که در آن زمان بر روی رنج بسیار وسیعی از دستگاه ها در دسترس بود نسبت به ساختن سیستم عامل شخصی برایش سود بیشتری به همراه دارد. مایکروسافت هنوز به طور کامل از ویندوز فون قطع امید نکرده است، اما مشخصا به همان سمتی می رود که فیسبوک قدم برداشت. وقتی ساتیا نادلا بعد از مدیریت طولانی استیو بالمر روی کار آمد شعار قبلی مایکروسافت را که “دستگاه ها و سرویس ها” بود به “اولویت اول بهره وری در تلفن های همراه، همچنین فضای ابری نیز در اولویت اول” تغییر داد. این شعار بزرگیست، اما این نکته را به ما یادآوری می کند که مایکروسافت به اندازه ای که مشتاق فروختن ابزار ها و نرم افزار های بهره وری است مشتاق فروش گجت و سخت افزار نیست.

تحت مدیریت نادلا، مایکروسافت سرانجام نسخه ای کامل از مجموعه ی مایکروسافت آفیس را برای iOS و اندروید عرضه کرد. همچنین چندین اپلیکیشن عالی همانند Acompli (پایه و اساس نسخه ی رسمی برنامه ی Outlook برای iOS که تحسین های زیادی به همراه داشت)، Sunrise Calendar (که حالا با Outlook ترکیب شده است) و Wunderlist task manager را خریداری کرد. همچنین با خریداری و ارائه ی ابزار های برنامه نویسی پیشرفته همانند Xarmian این امکان را برای توسعه دهندگان فراهم کرد تا اپلیکیشن هایی بنویسند که نه تنها بر روی ویندوز بلکه بر روی هر سیستم عاملی اجرا شوند.

به طور خلاصه، مایکروسافت به این نتیجه رسیده است که بهترین نقشه برایش این است که بجای تولید انبوه گوشی های هوشمند، خودش بر روی گوشی های همه باشد. اکنون مایکروسافت سومین کمپانی با ارزش جهان است و فقط اپل و کمپانی مادر گوگل با نام آلفابت را بالای سر خود می بیند.

البته اینطور هم نیست که غول های تکنولوژی به طور کامل از ساختن گجت و سخت افزار کناره گیری کرده باشند. گوگل موتورولا را فروخت اما در عوض Nest را خریداری کرد و همچنان خط تولید گوشی های نکسوس را مدیریت می کند. آمازون همچنان Echo و تبلت های کتابخوان خود را دارد. فیسبوک بر روی Oculus Rift کار می کند. مایکروسافت ایکس باکس و تبلت های سرفس را در دست تولید دارد. اما فعلا همه ی اینها در مقابل گوشی های هوشمند که همچنان بزرگترین قطب زندگی دیجیتالی اکثر افراد است یک وسیله ی فرعی محسوب می شوند.

در همین حال، سازندگان محبوب ترین اپلیکیشن های گوشی های هوشمند هم اندکی علاقه به صنعت سخت افزاری نشان داده اند. خبر هایی از گوشی های اسنپ چت، هدست های پینترست و ساعت های تیندر به گوش می رسد. آنها سعی نمی کنند سیستم عامل موبایل خود را بسازند و آن را با نرم افزار های ضعیف و حجیم مورد علاقه ی خود پر کنند. در عوض، شروع به ساخت اپلیکیشن هایی کرده اند که مردم را با هر سیستم عامل، تبلت یا گوشی هوشمندی مجبور به استفاده از آنها می کند.

این نسل جدید از شرکت های تکنولوژی به این نتیجه رسیده اند که جنگ گوشی های هوشمند پایان یافته است و برندگان مشخص شده اند. مایکروسافت هم این را فهمیده است. حالا با تصمیم بر گذر از این جنگ نشان داده است که می داند جنگ بعدی بر سر چه خواهد بود.